heh! wlasnie chcialam to napisac-wyglada znajomo bo ow domek jest w ostatnim wydaniu IKEA FAMILY dostepnym w IKEA. anyway sa tam meble z serii stockholm niedostepnych dla polskich klientow- "gora" uznala ze nasz narod nie zdecyduje sie na meble z wyzszej polki... czyzby panowal jakis stereotyp polski i polakow?

Ale piękne mieszkanie. Dominująca biel, drewniane podłogi, solidny stół w jadalni, jasna miękka sofa, prostota, ładne detale (lampy, kwiaty). Cudo!

Okropne. Chyba bym oszalał w takim wnętrzu. Szpital, laboratorium, kostnica, rzeźnia, lęk przestrzeni, choroba śnieżna.

Ja uważam lęk przed bielą za nie do końca uzasadniony. Wynika to z mojego doświadczenia z bielą we własnym wnętrzu. To nie biel sprawia, że coś się brudzi, ale rodzaj powierzchni, faktura. Dobre farby do ścian nie "łapią'' brudu, są zmywalne. Wszelkie laminaty i inne materiały, które mają gładką powierzchnię są nieprównywalnie łatwiejsze w utrzymaniu niż ciemne, lecz o porowatej, bardziej zróżnicowanej fakturze. Biel sama w sobie nasuwa myśl o porządku i czystości. A więc naprawdę niewielkim wysiłkiem, sprzątając tak zawsze można ten stan osiągnąć. Sama żyję w białej kuchni, białej łazience i białych ścianach wszędzie, choć nie jestem fanatyczką sprzatania, a najczęściej nie mam na to po prostu czasu. A mimo to wrażenie ładu i czystości jest odczuwalne przeze mnie i moich gości. I wcale nie jest sterylnie.
Poza tym biel daje nieskończoną ilość możliwości kształtowania wnętrza przez kolorowe dodatki. Może być wg mnie tłem idealnym. Te wnętrza, które pokazałaś są jak rzeźba, wszystko z jednej gliny. Ale wystarczy popatrzeć jak wiele jest tam odcieni tej bieli za sprawą światła, cieni, faktur. Dla mnie piękne!